Merkwaardige toespraak van brigadegeneraal Macdonald Letsholo op de herdenking WO II aan de kapel van de Haart

Merkwaardige toespraak van brigadegeneraal Macdonald Letsholo op de herdenking WO II aan de kapel van de Haart

Zoals reeds gemeld was de toespraak van de Zuid-Afrikaanse Brigadier General Macdonald Letsholo vandaag wel zeer bijzonder. De vertaling ervan werd ons bezorgd door het RAF-Memorial Hamont-Achel :

 

Excellenties, geachte burgemeester en schepen, leden van het organisatiecomité, geachte gasten en gemeenschap van Hamont-Achel, Brigadegeneraal Macdonald Letsholo is zeer vereerd dat hij de gelegenheid krijgt om de Zuid-Afrikaanse Nationale Verdedigingsmacht te vertegenwoordigen en als zodanig de Zuid-Afrikaanse Republiek en zijn heldhaftig volk, om hulde te brengen aan de geallieerde bemanningsleden van de Wellington N2849 bommenwerper en van de Lancaster ED488 VNM bommenwerper van het 103e eskader, die hun leven hebben verloren tijdens de noodlottige nachten van 16 juni 1941 en 2 februari 1943, toen de twee bommenwerpers in deze omgeving zijn neergestort. Met name zou hij de 22-jarige Zuid-Afrikaanse navigator, sergeant Stephanus Marais willen vermelden. Met appreciatie hebben ze vastgesteld dat zijn naam, samen met deze van vijf andere bemanningsleden van de Wellington-bommenwerper, gegraveerd zijn in het herdenkingsplaat voor de RAF in Hamont-Achel. Ze hebben echter ook met grote bekommernis vastgesteld dat leden van de arbeidscontingenten onvermeld zijn gebleven in de geschiedenis van het westerse front. Hun rollen in de oorlogsinspanning verzekerde dat de Wellington bommenwerpers de beslissende overwinning op de gezamenlijke vijand konden behalen. Het Zuid-Afrikaanse arbeidscontingent vulde de rol aan van de 146.000 blanke Zuid-Afrikaanse leden van de strijdkrachten. Het nam deel aan de oorlogsinspanningen, als antwoord op het verzoek van de Britse Rijk, omdat een Afrikaanse arbeidsmacht het acute tekort aan arbeidskrachten aan het westers front en in de Franse havens diende te compenseren. Hun taken konden gaan van helpen in winkels, uitrustingen naar het front vervoeren, wegen herstellen en alles wat van hen werd vereist. Dat was van vitaal belang voor de grote offensieven die voor dat jaar waren gepland. Hoewel ze in die hoedanigheid reeds dienst hadden gedaan in andere campagnes, inclusief die in het zuidwesten en Oost-Afrika, kwam er hevige tegenstand van de blanke gevestigde orde in Zuid-Afrika tegen het idee dat ze in Europa in dienst zouden gaan. Er werd voor gevreesd dat het blootstellen van Afrikanen aan onbelemmerd contact met Europeanen als hun gelijken, de bestaande rassenrelaties in Zuid-Afrika zouden ondermijnen. Met een sterk gevoel van verslagenheid hebben ze vastgesteld dat aan bepaalde voorwaarden diende te worden beantwoord, toen er eenmaal een akkoord was bereikt. Ze dienden te worden opgesloten in barakken, gescheiden van andere Europese arbeiders. Meer bepaald dienden de barakken te worden omgeven met een 2 meter hoge omheining met prikkeldraad bovenaan en dienden alle doorgangen te worden bewaakt. De inlanders mochten niet buiten de kampen komen, tenzij ze werden begeleid door een Europees officier of onderofficier. Ze hadden geen toegang tot plaatsen waar drank werd verkocht, er mocht hen geen wijn, bier of sterke drank worden ingeschonken en ze hadden zelfs geen toegang tot winkels of zakenpanden, tenzij onder Europese begeleiding.

De heldhaftigheid van de Britse, Canadese en Zuid-Afrikaanse geallieerde bemanningsleden en de miskende helden van het arbeidskorps die de oorlogsinspanningen ondersteunden, getuigen ervan wat een gecombineerde macht kan bereiken. Ver van hun thuisland, hebben ze allemaal het ultieme offer gebracht voor de gemeenschappelijke vrijheid van de mensheid vandaag. Hun offer zal nooit worden vergeten door het Zuid-Afrikaanse volk.

Tenslotte zou brigadegeneraal Macdonald Letsholo het RAF Memorial comité, de burgemeester en schepen, de inwoners van Hamont-Achel en de schoolkinderen willen bedanken voor hun inspanningen om te verzekeren dat zijn landgenoten niet worden vergeten. Hartelijk dank aan allen.

Auteur

voorzitter DGSH

Lees ook

OPEN HUIS WICO campus Salvator (school en internaat) – zaterdag 6 mei 2017

Ieder jaar een wonder " de lente" ook in Hamont-Achel.

AL WANDELEND MET OKRA TREFPUNT HAMONT OP NATUURONTDEKKING! Okra trefpunt- Hamont organiseert regelmatig begeleide wandelingen voor haar leden. Bosland en de Sahara in Lommel was deze week het doel voor een flinke wandeling.

BIJ FEMMA HAMONT: WORKSHOP CREATIEF MET KERAMIEK.
De Dames van Femma Hamont staken hun creatieve handen met bezieling uit de mouwen.

Met een typische februaridag, bijna zon, wind en toch wat killig trok de langgerekte stoet over Hamont-Centrum. Opvallend verschil tussen de rustige kop en de spetterende en geluidstoenemende staart.

Pagina's